توسعه الگوی معماری سبز با گلخانه مسکونی، استفاده پایدار از آب خاکستری و مصالح مقاوم و سازگار

📋 اطلاعات پروژه

📌 چکیده پژوهش:
تعامل پیچیده میان مدیریت منابع آبی، تنظیمات اقلیمی غیرفعال و ذخیره‌سازی انرژی، یکی از پیچیده‌ترین و در عین حال حیاتی‌ترین حوزه‌ها در توسعه ساختمان‌هایی با عملکرد اکولوژیک است. در این میان، هم‌افزایی میان سیستم‌های بازچرخانی آب خاکستری، گلخانه‌های متصل به ساختمان و مواد تغییر فازدهنده (PCM)، بستری برای ایجاد یک چرخه بسته (closed loop) از انرژی و مواد فراهم می‌آورد. از یک سو، مدیریت بیولوژیکی و فیزیکی آب خاکستری می‌تواند فراتر از صرفِ کاهش مصرف، به عنوان یک عامل تنظیم‌کننده در محیط‌های نیمه‌محصور (مانند گلخانه‌ها) عمل کند که از طریق فرآیندهای تبخیری، بر پتانسیل سرمایشی فضا تأثیر می‌گذارد. از سوی دیگر، گلخانه‌ها به عنوان بافرهای حرارتی، نقش واسطه‌ای را ایفا می‌کنند که نوسانات دمایی و تابش خورشیدی را به داخل ساختمان انتقال می‌دهند؛ فرآیندی که با ادغام مواد تغییر فازدهنده (PCM) در پوسته یا سیستم‌های حرارتی ساختمان، مدیریت این انرژی نهان ممکن می‌شود. در واقع، بررسی هم‌زمانی این سه مؤلفه، به درک نحوه مدیریت نوسانات ترموفیزیکی، بهینه‌سازی ظرفیت‌های حرارتی و کاهش بار انرژی در ساختمان‌های پایدار منجر می‌گردد که در آن، آب، حرارت و متریال‌های هوشمند در یک واحد سیستمیک با یکدیگر در تعامل هستند.

🔑 کلیدواژه‌ها: